Gorillafeiten

'Wie is wie?'

Diversen

Foto's/video's

Over Mij

Links

Contact

Mijn liefde voor gorilla's

Deze liefde begon vele vele vele jaren geleden in Apenheul. Daar kom ik al vanaf mijn jeugd. Zie hier een oude foto van mij met mijn broertje, zusje en vader bij de toenmalige ingang en van mij met mijn broertje, zusje en moeder bij de doodshoofdaapjes. Dit was ergens tussen 1981 en 1983 volgens mij.

Het waren toen gewoon leuke gezinsuitjes. We gingen vaak met z'n allen op stap. Ook naar Safaripark Beekse Bergen herinner ik me. En we bezochten diverse attractieparken. Verder gingen we wekelijks zwemmen en boswandelingen maken in het weekend. Er was een prachtig bos buiten ons dorp: Pagnevaart.

Echte interesse voor een bepaalde apensoort had ik als kind niet. Zoals volgens mij voor alle kleine kinderen, waren de doodshoofdaapjes wel het hoogtepunt toentertijd. Die liepen ook toen allemaal lekker los rond en kwamen af en toe bij je zitten.

Ik ben altijd van Apenheul blijven houden. Sinds 1998 heb ik er een abonnement (uh, seizoenskaart). De jaren daarvoor kwam ik er ook af en toe.

Toen ik er als volwassene kwam, trokken de gorilla's me altijd heel erg. Zo'n hele grote groep, met een supermooie grote man en veel kindjes die met elkaar spelen ... dat was altijd echt genieten. Ik zat er dan ook heel wat uurtjes bij te kijken en het trok me. Toen was het voor mij gewoon 'Bongo en zijn familie'. Ik hield me niet bezig met wie wie was. Daar had ik (raar maar waar) ook gewoon geen idee van eigenlijk. Ik sprak niet met andere bezoekers of verzorgers. Ik keek gewoon naar alle dieren in die tijd. Maar de gorilla's hadden iets, meer dan de andere dieren. Het waren van die relaxte mooie dieren. Dat waren de orang oetans ook wel en de bonobo's vond ik ook wel leuk, maar tja, die gorilla's .... Ze trokken me altijd heel erg.

Toen kwam er in 2010 een boekje onder mijn ogen genaamd 'Apenheul parkgids; de aap uit de mouw' waarin de foto's van de mensapen stonden met de namen erbij. Het heette:
- 'Mag ik voorstellen?' (bonobo's);
- 'meet and greet ... de orang oetans in Apenheul' en
- 'Wie is wie bij de gorilla'.
Toen werd er wat 'getriggerd' en nam ik me voor om de gorilla's uit elkaar te gaan houden.

Hier een foto van drie uitgaven van dat boekje (van links naar rechts de uitgaven 2010, 2011 en 2012).

Ten tijde van dat boekje (eerste versie dus) woonden in de groep: Jambo, Lobo, Mintha, Mandji, Nemsi, Kisiwa, Gyasi, Mapasa, Wimbé en M'Fugaji. Ik vond het vrij simpel om ze uit elkaar te houden. Ze hadden allemaal een eigen gezicht. Alleen bij Mapasa en Wimbé kostte het iets meer moeite om ze uit elkaar te houden als ze niet bij hun mama zaten.

Tja, en toen ik wist wie wie was, toen sloeg de gorillagekte echt toe. Want ineens waren het niet meer alleen gorilla's, maar waren het individuen. Persoonlijkheden met hun eigen karakters enzo. In dat boekje stonden ook omschrijvingen van de diverse gorilla's. Toen leerde ik ze dus 'echt kennen'. Bongo was toen al een paar jaar dood en vervangen door Jambo trouwens.

Van 1994 tot begin 2011 bleef ik eigenlijk alleen maar naar Apenheul gaan; dat was 'het apenpark' en ik hield gewoon veel van die apen. Andere dieren .. tja, leuk, maar apen hè. En dan vooral gorilla's. Gelukkig kwam er op een gegeven moment toch een omslag en begon ik ook andere dierentuinen met gorilla's te bezoeken. Ik was benieuwd naar die groepen. Hier even een kleine opsomming daarvan:
- sinds maart 2011: Burgers' Zoo
- sinds maart 2011: Safaripark Beekse Bergen*
- sinds april 2011: Blijdorp
- sinds april 2011: GaiaZOO
- sinds juli 2011: Artis
- sinds januari 2015 (pas!): Zoo Krefeld
- sinds januari 2016 (pas!): Zoo Antwerpen; daarvoor 1 keer per jaar**

Al snel leerde ik ook daar de gorilla's herkennen en dat werd net zo'n feest als in Apenheul: het ging echt leven. Er zijn mensen die mij hierin herkennen; het wordt zo veel leuker als je weet wie wie is. De meeste gorilla's ken ik inmiddels door en door; ik ken hun typische dingen en weet wat er gaat gebeuren als ze een bepaald iets gaan doen. Dat zijn dan vooral simpele dingen hoor; om één voorbeeld te noemen datgene dat de mensen laat walgen: poep eten. Als de volwassen gorilla's in Burgers ergens opklimmen (vooral binnen, maar ook buiten) dan denken de mensen dat ze gaan spelen ofzo, maar ik weet dat ze dan hun behoefte gaan doen. De één doet dat net anders dan de ander. Een ander voorbeeld: als Bauwi (Burgers) buiten op het eiland tussen 15.40 en 16.00 uur op gaat staan, dan weet ik dat hij gaat beginnen aan zijn 'rondje'. Hilarisch wel en sommige mensen kijken me aan van 'dat mens is gek' als ik ze vertel dat de gorilla's nu een wandeling over het eiland gaan maken onder leiding van de zilverrug. Zo stond er eens een Engels sprekend koppeltje naast me. De gorilla's waren allemaal (inclusief de kleintjes) aan het rusten. Ik hoorde ze zeggen dat er niks aan was en ze wilden gaan. Ik keek op mijn horloge en zag dat het 15.45 uur was. Ik zei ze in het Engels 'blijf even, zo meteen gaan ze opstaan en komt (en blijft) er actie'. Ze keken me dus aan met een blik van 'uh, juist ja ... lijkt me sterk'. Ze bleven wel. Ik vertelde ze wat over de groep en over de dagelijkse wandeling van Bauwi met vooral zijn kinderen rond 16.00 uur. En ja hoor, rond 15.56 uur stond hij op en keek hij naar zijn kinderen, die ook allemaal opstonden en daar gingen ze. Dat koppeltje was met stomheid geslagen.

Gorilla's ... ik hou van ze. Ze geven me rust. De laatste jaren wordt die rust helaas te vaak verpest door irritante bezoekers, maar dat is een ander verhaal. Sinds een paar jaar gaat standaard mijn mp3 speler met koptelefoon mee. Heerlijk! Ben ook gek op muziek, dus prima combi van twee hobby's.

Om nog even terug te komen op de * in het lijstje hierboven: tot aan juli 2016 zat er alleen een vrijgezellengroep in het Safaripark. Die trokken (en trekken) me niet zo. Ik kijk wel bij ze, maar kan geen uren bij ze blijven staan zoals ik dat bij de familiegroepen wel kan. Sinds juli 2016 zit er dus een toen aanstaande en nu echte familiegroep.

En dan ** Zoo Antwerpen, daar kwam ik tot begin 2016 maar 1 keer per jaar. Ik werd er namelijk altijd intens verdrietig van de gorilla's. Van hun verblijf dan welteverstaan. Toen ik er echter op 31 december 2015 was en ik in gesprek raakte met verzorgers werd ik blij: de gorilla's en hun buren de chimps zouden eilanden krijgen!! Wat ontzettend gaaf. Het ontroerde me gewoon (en nog nu ik dit weer type). Die eilanden zouden naar verwachting met Pasen 2016 klaar zijn. Maar zoals vaak met planningen gaat het niet zoals gehoopt; de verwachte opening was opgeschoven naar juli 2017. Dat is inmiddels geweest (ik type dit in september 2017) en het is een feest om de gorilla's op gras te kunnen zien na jaren alleen op beton geleefd te hebben. Daarover in een apart onderwerp binnenkort nog meer.

'Een week zonder gorilla's is een week niet geleefd' is het al een paar jaar voor mij. En die weken zijn er gelukkig weinig. Ik heb ooit een lijstje gemaakt met mijn bezoeken (sinds ik meer doe dan alleen Apenheul dan!!). Weken dat ik niet bij gorilla's ben geweest zijn:

2011      12 en 20
2012 7, 44, 46 en 50
2013 1, 6, 8, 10 en 52
2014 19, 25, 33 (wel naar een mensapenvrije dierentuin geweest) en 37
2015 33, 34, 36, 38, 45 en 49
2016 2, 29 (wel naar een tuin met chimpansees geweest), 35 (wel naar een geheel aapvrije dierentuin geweest) en 8 (ook weer wel naar een dierentuin met chimpansees geweest)
2017 8

In week 1 tm 10 van 2011 ging ik nog niet naar dierentuinen behalve Apenheul, dat toen dicht was wegens wintersluiting. Dus vanaf week 11 ging ik andere dierentuinen in Nederland bezoeken.

Vanaf week 9 2017 tot en met week 11 2020 was het dus wekelijks (vaak meerdere) dierentuinen bezoeken. Toen kwam corona en begin maart moesten de dierentuinen verplicht dicht. Dat was voor een gorillafan als ik heel erg.

Op 10 maart 2020 was laatste mijn laatste dierentuinbezoek (Safaripark Beekse Bergen). Op 8 mei 2020 was mijn eerste dierentuinbezoek weer. Daarvoor moest ik wel naar Duitsland. Ik bezocht toen Zoo Krefeld. Voor het eerst sinds de fatale brand van oudjaar (meer daarover bij diversen, Zoo Krefeld).

Gelukkig gingen de week erna ook de Nederlandse dierentuinen weer open en kon ik weer bij al mijn schatjes op bezoek. België (waar de boel dicht was sinds 14 maart 2020) duurde wat langer: ik kon pas 9 juni 2020 naar mijn allergrootste liefde. Die had ik 8 maart 2020 voor het laatst gezien.

Dierentuinen bezoeken in coronatijd ging (en gaat) super. Je moet dan wel een tijdslot reserveren en er zijn allerlei maatregelen (geweest), maar ik heb er nooit moeite mee gehad. Het feit dat het stukken rustiger was en is (1 dierentuin uitgezonderd) was wel fijn. Heel vervelend voor de dierentuinen alleen (enorme verliezen).

Onbegrijpelijk was dan ook de nieuwe sluiting later in 2020. Ik blijf het onbegrijpelijk vinden, omdat ze het allemaal zo goed geregeld hadden. Maar toch moesten de dierentuinen in België per 1 november weer dicht en in Nederland per 15 december. En deze keer duurde het veel langer. Ik ben eerlijk: ik ben zwaar depressief geweest. Ik hoop dit nooit meer mee te maken.

Door deze verplichte sluiting moet ik bovenstaand lijstje 'weken zonder gorilla's' aanvullen met:

2020      12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 51, 52 en 53
2021 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 en 9

De dierentuinen in België gingen weer open vanaf 13 februari. Maar helaas, mensen van buiten België mochten het land niet in! Alleen om spoedeisende reden en daarvoor moest je dan een verklaring op eer bij hebben. Dit was een persoonlijke hel voor mij en ik had er moeite mee. Ik besloot om toch de gok te gaan nemen. Dan niet in die eerste week, want toen was het vakantie in België. Ik besloot de week erna de gok te nemen en gingen 23 februari weer voor het eerst. Dat ging probleemloos en ik ben het blijven doen. Omdat Antwerpen zo dichtbij is durfde ik dat gewoon te doen, Pairi Daiza was een ander verhaal. Veel te ver weg. Daar heb ik dus langer mee moeten wachten. Ik ging voor het eerst weer 23 april.

Voor Nederland was het langer wachten. Onbegrijpelijk, frustrerend. Ik ben zelfs een petitie gestart, maar ben mijn vertrouwen in onze regering daardoor nog meer verloren. Ze lieten pas wat erop horen toen de heropening bekend werd gemaakt. Schandalig.

Hoe dan ook, vanaf 19 mei 2021 mochten ook bij ons de dierentuinen weer open. De eerste die ik bezocht was GaiaZOO (19 mei). Een dag later ging ik naar Apenheul. Sinds de heropening van de Nederlandse dierentuinen heb ik alleen nog maar bezocht: Apenheul, GaiaZOO en Safaripark Beekse Bergen (anderhalve keer). Ik ging met veel plezier 13 juni (pas) naar Burgers' Zoo. Dit omdat ik had gehoord dat daarvoor de 'mensapentunnel' dicht moest blijven. Tot mijn verdriet en boosheid was die toen echter ook nog dicht. Ik ben er na 3 uur weer vertrokken. De gorilla's zitten nu eenmaal graag op een bepaald deel van het eiland waar je ze niet kunt zien vanaf de zijkant.

Met de verdere versoepeling is de tunnel wel weer open gegaan. Op het moment van schrijven (7 juli) ben ik er nog niet geweest, dit verandert 9 juli.

Buiten gorilla's zijn er natuurlijk nog meer mensapen. Daarover ook nog wat.

Jaren terug trok de bonobogroep in Apenheul me ook en was ik ook regelmatig bij ze te vinden. Vooral met slecht weer en (toen dat nog mocht) op de winterzondagen. Op den duur ben ik daarmee gestopt en ben ik kwijt wie wie is enzo. Af en toe wandel ik nog bij ze binnen, maar niet zoals voorheen. Het jammere is dat ze nu ook al vrij lang in twee groepen opgesplitst zijn.

De orang oetans zijn nu al enkele jaren mijn tweede favoriete apensoort. Net als de gorilla's zijn het rustige relaxte dieren, nog iets relaxter feitelijk Ik bezoek vooral de groep in Apenheul en tot hun overlijden (de dag ervoor) de groep van Zoo Krefeld ook regelmatig. Zij zijn omgekomen bij de fatale brand op 1 januari 2020, meer daarover bij diversen, Zoo Krefeld.

En dan de andere grote mensaap: de chimpansees. Man, man, man, wat een boekwerken. Iedereen die me (goed) kent heeft me horen zeggen 'ik vind chimpansees niet leuk' of (sterker nog) 'ik haat chimpansees'. Dat is dus altijd zo geweest ... tot 30 juli 2017! Wat ik niet leuk vind aan chimpansees is dat ze zo druk zijn en dat er zo vaak onrust en strijd is. De politieke spelletjes die er gespeeld worden en de vreselijke ruzies, vaak met enorme wonden tot gevolg. Daarom dat ik het krijsende onruststokers vond waar ik een hekel aan heb. Ik moet zeggen dat de eerste chimpansees waar ik kennis mee maakte de groep uit Artis is. Altijd was (en is) er wel wat. Komt wellicht (deels) ook vanwege hun (te kleine) huisvesting? De chimpansees in Burgers' ontmoette ik als tweede. Een groepje 'oudjes' waar het wel rustiger was. Maar ook zei boei(d)en me niet. In Artis was ik trouwens weg van 1 chimpansee in het bijzonder: Amber. Wat een mooie en lieve chimpansees is dat!! Haar zoontje Ajani vind ik ook geweldig. Maar ik kijk maar amper bij ze.

Wat er veranderde op 30 juli 2017 is dat ik op verzoek van iemand foto's ging maken van de twee chimpansee groepen in Safaripark Beekse Bergen en toen zag ik dat die beide groepen heel relaxt waren. Ook was het leuk om daar de kleintjes te zien. Ook spelend met elkaar. Ik opende mijn hart voor chimpansees; het moet niet gekker worden En sindsdien is het dus niet meer 'ik haat chimpansees'. Ik vind de twee groepen in het Safaripark leuk. Dit komt vooral door de enorme ruimte die ze hebben denk ik.

Nou, dat was het eigenlijk wel zo'n beetje. Lang genoeg lijkt me. Applaus als je het tot hier gered hebt